چه غفلت بزرگی که می پنداریم خدا تو را برای مردگان ما نازل کرده است .

قرآن ! من شرمنده توام اگر تو را از یک نسخه عملی به یک افسانه موزه نشین مبدل کرده ام .
یکی ذوق می کند که تو را بر روی برنج نوشته،‌ یکی ذوق میکند که تو را فرش کرده ،‌یکی ذوق می کند که تو را با طلا نوشته ، ‌یکی به خود می بالد که تو را در کوچک ترین قطع ممکن منتشر کرده و …
آیا واقعا خدا تو را فرستاده تا موزه سازی کنیم ؟
قرآن! من شرمنده توام اگر حتی آنان که تو را می خوانند و تو را می شنوند،‌ آن چنان به پایت می نشینند که خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند ...
اگر چند آیه از تو را به یک نفس بخوانند مستمعین فریاد می زنند ” احسنت …! ”
گویی مسابقه نفس است …  

قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به یک فستیوال مبدل شده ای حفظ کردن تو با شماره صفحه ،
خواندن تو آز آخر به اول ،‌یک معرفت است یا یک رکورد گیری؟ ای کاش آنان که تو را حفظ کرده اند ،حفظ کنی ، تا این چنین تو را اسباب مسابقات هوش نکنند،خوشا به حال هر کسی که دلش رحلی است برای تو .
آنان که وقتی تو را می خوانند چنان حظ می کنند ،‌ گویی که قرآن همین الان به ایشان نازل شده است. آنچه ما با قرآن کرده ایم تنها بخشی از اسلام است که به صلیب جهالت کشیدیم.
      
قرآن را سال هاست که به آتش کشیده ایم

و ... و وای بر یلدا ...وای بر شب یلدا ...... تموم شد.

تعظیم میکنم هنگام ورود فکر و خیالت به سرم، راستش را بگویم همیشه در حال تعظیمم، زمانی نیست که فکری از تـــــــــــــــــــــــــو در سرم نباشد، و چه نوکری لذت بخشی است در دربار تــــــــــــــــــــــــــــو، بی جیره و مواجب دست بوسیت را میکنم برای ترفیع رتبه، برای نزدیک شدن به تخت پادشاهیت، شاید هر روز نگاهی به من بیندازی...

لایق نشان میدهم خودم را تا شاید لقب عاشق الدوله را از تــــــــــــــــــــــــــــــــو بگیرم و عاشق دربار تـــــــــــــــــــــــــــــــو شوم...

دربار کلئوپاترا اسیر افیون بود و دربار تـــــــــــــــــــــــــــــو اسیر عشق من...

برای من و تویی که کودکی هایمان خالی از عشق بود.
عشق غریبه است، کوزتی که برای ما  عاشق نشد، پرین که عشق خود را نادیده گرفت برای بی خانمانیش اما عشقش برای ما پشت پرده بود، همه ی ما عشق را وقتی فهمیدیم که بالغ شده بودیم...

گره ی کور نیست ،اما انگشتان دستم با موهایت چنان گره خورده است که با دندان نیز باز نمیشود...

اینک موج سنگین گذرزمان است که در من می گذرد

اینک موج سنگین زمان است که چون جوبار آهن در من می گذرد

اینک موج سنگین زمان است که چو نان دریائی از پولاد و سنگ در من می گذرد

***

در گذر گاه نسیم سرودی دیگرگونه آغاز کرده ام

در گذرگاه باران سرودی دیگرگونه آغاز کرده ام

در گذر گاه سایه سرودی دیگرگونه آغاز کرده ام

نیلوفر و باران در تو بود،خنجر و فریادی در من

فواره و رؤیا در تو بود،تالاب و سیاهی در من

                                           در گذرگاهت سرودی دگر گونه آغاز کردم

***

من برگ را سرودی کردم سر سبز تر ز بیشه

من موج را سرودی کردم پرنبض تر ز انسان

من عشق را سرودی کردم پر طبل تر زمرگ و سر سبز تر ز جنگل

من برگ را سرودی کردم پرتپش تر از دل دریا

من موج را سرودی کردم پر طبل تر از حیات

من مرگ را سرودی کردم ...

                                                   ***                                               (شاملو)

به خدا التماس کردم،به خدا التماس کردم تا چرخ روزگار را بر وفق مراد تو بچرخاند،تا الهه عشق از حمایت ما روی برنگرداند،من دریا و آسمان و ماه ستاره را به حرمت شکوه عشق تو تقدیس میکنم،به حرمت عشق تو تقدیس میکنم.

شیشه ای می شکند... یک نفر می پرسد...چرا شیشه شکست؟

مادر می گوید...شاید این رفع بلاست.

یک نفر زمزمه کرد،باد سرد وحشی مثل یک کودک شیطان آمد،شیشه ی پنجره را

زود شکست.

کاش امشب که دلم مثل آن شیشه ی مغرور شکست ،عابری خنده کنان می

آمد و تکه ای از آن را برمی داشت مرهمی بر دل تنگم می شد.

اما امشب دیدم...

هیچ کس هیچ نگفت غصه ام را نشنید.از خودم می پرسم آیا ارزش قلب من از

شیشه ی پنجره هم کمتر است؟دل من سخت شکست اما، هیچ کس هیچ نگفت و

نپرسید چرا ؟

گویند شکستنی رفع بلاست ....

اما باور نمی کند دلم ...

مرا ببخش که ســــاده بودنم دلت را زد...

مرا ببخش اگر عشــــق ورزیدنم چشمانت را بست...

می روم تا آنان که توانا ترند تو را به اوج بودنــــت برسانند...

اشکهایم که سرازیر میشوند دیری نمی پاید که قندیل می بندد...

عجیب سرد است هوای نبودنت ...

صبـــر کن عشق زمین گیر شــود بعد برو

 یا دل از دیــــدن تـــــــو سیر شــود بعد برو

  تــــو اگـــــر کوچ کنی قلــب خدا می شکند

   صبــــــــر کن گـــــــریه به زنجیر شود بعد برو

حالا که رفتنی شده ای باشد قبول ...

لا اقل این نکته را بدان :

آهن قراضه ای که چنان گرم گرم می تپید دلم بود نامهربان . . .

راستی :

ﺍﺯ ﻣــــــــﺎ ﮐــــﻪ ﮔﺬﺷـــﺖ!

ﻭﻟـــﯽ ﺑــــﻪ ﺩﯾـــﮕﺮﯼ ﻣﻮﻗــﺘﯽ ﺑـــﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﮔﻮﺷـﺰﺩ ﮐﻦ

ﺗـــﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻝ ﻓﮑـــﺮﯼ ﺑـــﻪ ﺣﺎﻝ

ﺟـــﺎﯼ ﺧـــﺎﻟﯿﺖ ﮐﻨـﺪ ...

سلام به دوستای گلم.پنج شنبه یعنی سه آذر تولدمه !!!من تولدمو به خودم تبریک میگم.چون یکی از نکته های مهم زندگی اینه که تو روز تولدت برا خودت جشن بگیری و این روز رو به خودت تبریک بگی.اینم حرف دلم ...

خودم را ساخته ام تا بگویم آنچه را باخته ام ، فراموش کرده ام .زندگی ام را به پای کسی گذاشتم که دوستش می داشتم ولی او هیچ وقت مرا دوست نداشت و چگونه دوستش بدارم آگاه از این که هرگز برایش اهمیتی ندارم ، به او حق می دهم شاید او هم مانند من یکی را دوست داشته است... حال از خود می پرسم : او را برای همیشه دوست خواهم داشت؟ همیشه هم گفتم :

 ....... بله  ......

من زمانی به خود نگریستم که دیگر سینه ام شکافته ، قلبم فسرده و روحم سپرده شده بود . باید صبر می کردم تا زخم سینه ام با نمک خوب شود ، با قلبم چه کار می کردم برای گرم شدن در آفتاب گذاشتمش اما آتش گرفت ، چاره ای نداشتم نیمی از خاکستر قلب سوخته ام را به آب و نیم دیگر را به خاک سپردم و به یادم ماند که روحم، روحم ، روح من هیچ موقع ، هیچ وقت و هیچ زمانی از او جدا نشد . یادگار او سوالی است بی انتها :

آیا صبر کنم بر او که بر من صبر نکرد....

گویند که حافظ گفته ست :

" غم جدایی" و "غم تنهایی" دو غم اند “

حال که من دچارم به هردو غم چه کنم ؟

             

هـــی کـــافـــه چـــی!
دستور بده سیگار بیاورند و پاسـور هــم و مـردهـا را دور میــز مــن جمـع کــن!
بگو بنوازنــد ... شایـد غیرتـی شد و برگشت!!
یک فنجان چای داغ و نگاه خیره ام به آن که عرق به چهره فنجان نشانده.از این چای داغ هم کمتری آیا؟که حتی ضجه هایم نیز مانعت نشد چه رسد به عرق شرم کردنت از هرم نگاهم!!!
دل درد گرفته ام از بس فنجان های قهوه را سر کشـيده ام و تو ته هيچکدام نبودی،میخواهم قهوه بخورم،تلخ است.لطفا کمی به فنجانم نگاه کن.ما همیشه به اندازه ی یک فنجان چای شیرین وقت داشتیم

ولی ...

هیچ گاه حرفی جز تلخی جدایی ها نزدیم،دارم با نبودنـت کنار می آیم فقط با بودنت کنارش،کنار نمی آید دلم درد،مرا انتخاب کرد،من،تــــو را،  تـــــو،رفتن را ...
آسوده برو ! دلواپس نباش،من و درد و یـادت تا ابـد با هم هستیم.دنیای من پر از دستهاییست که خسته نمی شوند از نگه داشتن نقاب ها . . . !!!
 آنقدر پیش این و آن از خوبی های نداشته اش گفتم که ... وقتی سراغش را میگیرند،شرم دارم بگویم تنهایم گذاشت...ارزان تـر از آنچــه فکــرش را بکنی بـــودی امـــا بــرای مــن ...برای من گــران تمــام شدی. دير کرده ای ساعت دلهره ام ميزان است.
سـلامتی اونـی که رفت . . .

سلامتی اونی که قلبــم رو شکست . . .

سلامتی منی که قــــراره همیشــه تنهــا بــاشـم . . .

نمیدانم از دلتنگی عاشقترم یا از عاشقی دلتنگ تر،فقط میدانم در آغوش منی ،بی آنکه باشی
و رفتی،بی آنکه نباشی . . . کلاغ پـر...؟؟ نه کلاغ را بگذاریم برای آخر ...

نگاهت پـر ...... خاطراتت هم پـر ......،صدایت  هم پــر ...... کلاغ پـــر..!؟؟نه کلاغ را بگذاریم برای آخـــر ...
جوانی ام پـَر خاطراتم پــَر من هم  پــَــر ... حالا تو مانده ای و کلاغ که هیـچ وقت به خانه ش نرسید.
آنقــدر مــــرا سرد کـــرد ؛ از خــــودش از عشـــق کــه حـالا بــه جـای دلبستن،یـخ بستــه ام!
آهـــای !!!روی احســاســم پــا نگذاریــد ..لیـــز می خوریــد.
درحال تماس ساعتهاست پشت خط به صدایی گوش می دهم که آرامم نمی کند،که دلداریم نمیدهد که حتی ساکت نمی شود.

 سلام بچه ها

حتما بخونید،نخونید ضرر کردیدا ... گفته باشم ........

سبکبال همچو نسیم به دنبال رهایی رفتن

و در انتظار نگاه تو ترانه ی تنهایی را سرودن

من دیده ام دیدگان عشق را در ترنم نگاهت

و شنیده ام ترانه ی پرواز را در نوازش آوایت ...

در نتیجه به باور آنها ارای دیوانه چشم ونوس زیبا را کور کرد.
عشق واقعا جنون است اما اگر دو طرفه و واقعی باشد لذتی دارد که مپرس. ولی عشق یکطرفه انسان را پریشان و خوار و حقیر می‌کند.

باز باران بی ترانه
باز باران با تمام بی کسی های شبانه
می خورد بر مرد تنها
می چکد بر فرش خانه
باز می آید صدای چک چک غم
باز ماتم
من به پشت شیشه تنهایی افتاده

نمی دانم ، نمی فهمم

کجای قطره های بی کسی زیباست
نمی فهمم چرا مردم نمی فهمند
که آن کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می لرزد
کجای ذلتش زیباست

نمی فهمم

نمی دانم

نمی فهمم

نمی دانم

کجــــای این لجـــــن زیباست
بشنو از من کودک من
پیش چشم مرد فردا
که باران هست زیبا از برای مردم زیبای بالا دست
و آن باران که عشق دارد فقط جاریست برای عاشقان
 مست
و باران من و تو درد و غم دارد

خدا هم خوب می داند...

ای مهربانترین مهربانان:

کسی به شوق تو می خواهد پرواز کند تو پروبالش باش ...

کسی به شوق تو می روید تو آبش باش ...

کسی از سوزش دل با تو سخن می گوید تو زبانش باش ...

کسی تو را بی آنکه بداند جستجو می کند تو مقصد و مقصودش باش ...

کسی تو را صدا می کند تو ندایش باش ...

کسی تو را عشق می ورزد تو معشوقش باش...

دلم گرفته اي خدا مگه نيستي اون بالا

خيلي دلم پر ازت  از قديما تا حالا

مگه نگفتي هركي درد داره بياد به من بگه ؟؟

پر غصه ست قلب من آخه نمي بيني چرا ؟؟

دار و ندارم رو دادم به پاي هركي كه اومد تو قلب من

ولي پشت پا زدند اونايي كه يه روز بودند دور و برم

نفس نفس ميزنمو تو دل غصه ها ميرم

از روي بي كسي همش دل به غريبه ميدم

خدا دستامو بگير كه ديگه طاقت ندارم

تو كه هميشه با مني

كسي رو جز تو  ندارم

دار و ندارم رو دادم به پاي هركي كه اومد تو قلب من

ولي پشت پا زدند اونايي كه يه روز بودند دور و برم

خدا گفت : دیگر تمام شد.
دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.
زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است
و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ.

بس شنیدم داستان بی کسی                   بس شنیدم قصه ی دل واپسی

قصه ی عشق از زبان هر کسی             گفته اند از نی حکایت ها بسی

حال بشنو از من این افسانه را              داستان این دل دیوانه را

چشمهایش بویی از نیرنگ داشت         ای دریغا سینه ای از سنگ داشت

با دلم انگار قصد جنگ داشت              گویی از با من نشستن ننگ داشت

عاشقم من قصد هیچ انکار نیست         لیک با عاشق نشستن عار نیست

کار او آتش زدن  من سوختن                 در دل شب چشم بر در دوختن

من خریدن ناز او نفروختن                  باز اتش در دلم افروختن

سوختن در عشق را ازبر شدیم               آتشی بودیم و خاکستر شدیم

از غم این عشق مردن باک نیست         خون و دل هر لحظه خوردن باک نیست

آه میترسم شبی رسوا شوم                       بدتر از رسواییم  تنها شوم

وای از این صید و آه از آن کمند                 پیش روییم خنده پشتم پوز خند

بر چنینین نا مهربانی دل نبد                   دوستان گفتند و دل نشنید پند

خانه ای ویرانتر از ویرانه ام                      من حقیقت نیستم افسانه ام

گر چه سوزد پر ولی پروانه ام                   فاش می گوییم که من دیوانه ام

تا به کی آخر چنین دیوانگی                   پیلگی بهتر از این پروانگی

گفتمش آرام جانی                                     گفت نه

گفتمش شیرین زبانی                                 گفت نه

گفتمش نا مهربانی                                گفت نه

می شود یک شب بمانی                       گفت نه

دل شبی دور از خیالش سر نکرد          گفتمش افسوس او باور نکرد

خود نمی دانم خدایا چیستم                 یک نفر با من بگویید کیستم

بس کشیدم آه از دل بردنش                  آه اگر آهم بگیرد دامنش

با تمام بی کسی ها ساختم                    وای بر من ساده بودم باختم

دل سپردن دست او دیوانگی است             آه غیر از من کسی دیوانه نیست

گریه کردن تا سحر کار من است                  شاهد من چشم بیمار من است

فکر می کردم او یار من است                   نه فقط در فکر آزار من است

نیتش از عشق تنها خواهش است          دوستت دارم دروغی فاحش است

یک شب آمد زیرو رویم کرد و رفت      بغض تلخی در گلویم کرد و رفت

مذهب او هرچه بادا باد بود                   خوشبحالش که این قدر آزاد بود

بی نیاز از مستی وی شاد بود                چشمهایش مست مادر زاد بود

یک شب از عمر سیرم کرد و رفت       من جوان بودم پیرم کرد و رفت

سلام

اگه یه روز

ازتون بپرسند که میخواید رو

سنگ قبرتون یه شعر یا نوشته ای بنویسند چی میگید 

؟؟؟؟

سلام!

شب های دراز بی عبادت جه کنم؟                        طبعم به گناه کرده عادت جه کنم؟

                                          گویند که کریم است و گنه می بخشد!

                                            گیرم که ببخشد ز خجالت چه کنم؟